Etiketa

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Φακελωτή Facelia tanacetifolia



Όταν... φεύγουν τα λουλούδια, μένει η φακελωτήPDF
ΦΡΟΝΤΙΔΑ - ΤΕΧΝΙΚΕΣ | 23.02.2009-09:27 
Image







H φακελωτή,, είναι ένα από τα κυριότερα μελισσοτροφικά φυτά και είναι ιδιαίτερα πολύτιμη,

καθόσον μπορεί να δίδει παρατεταμένες ανθισμένες φυτείες και τότε που η έλλειψη λουλουδιών στη φύση δημιουργεί συνθήκες πείνας στην κυψέλη.
Η φακελωτή είναι ετήσιο ποώδες φυτό της οικογένειας των Hydrophyllaceae προσαρμοσμένο σε ξηροθερμικές συνθήκες. Το φυτό φθάνει ύψος 70 με 80 εκ. και καταλαμβάνει χώρο διαμέτρου περίπου 30 εκατοστών. Έχει φύλλα φτεροειδή, εναλλασσόμενα με χρώμα βαθύ πράσινο. Τα άνθη έχουν μακριούς στήμονες, είναι χρώματος μωβ και βρίσκονται σε ταξιανθίες στάχυ.
Η σπορά γίνεται ανάλογα με το πότε επιθυμούμε να υπάρχει ανθισμένη φυτεία 

φακελωτής για τις ανάγκες βοσκής των μελισσών μας. Η φυτεία αρχίζει να ανθίζει περίπου δύο μήνες από τη σπορά και η άνθιση διαρκεί επίσης δύο μήνες. Έτσι για να έχουμε ανθισμένη φακελωτή τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο, οπότε είναι η καλύτερη εποχή αξιοποίησής της από τα μελίσσια, η σπορά πρέπει να γίνει Ιανουάριο - Φεβρουάριο. Για ανθισμένη φακελωτή μπορούν να γίνουν διαδοχικές σπορές από το Μάρτιο μέχρι το Μάιο.
Οι παραπάνω φυτείες φακελωτής, με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες, μπορούν να μείνουν ξηρικές. Σε αντίθετη περίπτωση θα χρειαστούν ένα με δύο ποτίσματα. Στην περίπτωση όμως που χρειαζόμαστε ανθισμένες φυτείες το φθινόπωρο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, τότε η σπορά πρέπει να γίνει τον Ιούλιο. Στην περίπτωση αυτή το χωράφι και η φυτεία της φακελωτής χρειάζονται απαραίτητα πότισμα.
Η φακελωτή μπορεί να αναπτυχθεί σε όλα σχεδόν τα εδάφη, αλλά προτιμά και δίδει πολύ μεγαλύτερη παραγωγή σε εδάφη μέτρια, υγρά και ηλιόλουστα, δηλαδή τα χωράφια να έχουν μεσημβρινή έκθεση χωρίς εμπόδια που σκιάζουν τη φυτεία.
Το χωράφι προετοιμάζεται με τον συνήθη τρόπο και πριν από τη σπορά δέχεται ένα φρεζάρισμα. Ακολουθεί η σπορά, η οποία μπορεί να γίνει με σπαρτικές σίτου, κατάλληλα ρυθμισμένες ή με πνευματικές μηχανές. Για μικρές εκτάσεις η σπορά μπορεί να γίνει με το χέρι "στα πεταχτά". Η ποσότητα σπόρου που χρειάζεται είναι από 800 μέχρι 1.000 γραμμάρια το στρέμμα. Επειδή ο σπόρος είναι λεπτός, θα πρέπει να αναμειχθεί με 3-4 κιλά50 εκ. και σε βάθος 0,5 έως 2 εκατοστά, ανάλογα με τη μηχανική σύσταση του εδάφους. άμμο. Όταν η σπορά γίνεται μηχανικά, οι γραμμές σποράς απέχουν 35 με
Οι σπόροι στο εμπόριο
Στο εμπόριο υπάρχουν σπόροι ποικιλιών φακελωτής που πωλούνται περίπου 20 ευρώ το κιλό. Η ποικιλία "Κυκλάδες" είναι δημιουργία του Ινστιτούτου Κτηνοτροφικών Φυτών Λάρισας και διακινείται από την εταιρεία "Ύψιλον". Η ποικιλία "Κυκλάδες" είναι άριστα προσαρμοσμένη στις ελληνικές συνθήκες και εξαιρετικά παραγωγική. Η άλλη ποικιλία, η "Angelia", είναι εισαγωγής από την εταιρεία "Σπύρου".
Κατά τη σπορά της φακελωτής, η θερμοκρασία του εδάφους πρέπει να είναι τουλάχιστον 10ο C. Αυτό το δεδομένο σημαίνει ότι οι χειμερινές σπορές φακελωτής μπορούν να γίνουν μόνο σε ζεστές περιοχές της νότιας χώρας. Η φακελωτή δεν αντέχει τις χαμηλές θερμοκρασίες κάτω από μηδέν οC.
Μετά το φύτρωμα η φακελωτή αναπτύσσει ισχυρό ριζικό σύστημα και πλούσια βλάστηση και ανταγωνίζεται επιτυχώς τα ζιζάνια. Η φυτεία της φακελωτής μετά το πέρας της άνθησης και βόσκησης των μελισσών, μπορεί να θεριστεί για παραγωγή σανού ή να χρησιμοποιηθεί για επί τόπου βόσκηση προβάτων και άλλων ζώων.



Πηγή

agronews.gr

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ




  Μια φορά κι έναν καιρό, στα παλιά τα χρόνια, ζούσε μια γυναίκα που είχε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο. Ο πατέρας τους πέθανε, όταν  αυτά ήταν πολύ μικρά και η μάνα τους για να τα ζήσει δούλευε σε διάφορες δουλειές, γιατί ήταν πολύ φτωχιά.
Μεγάλωσε και τα τέσσερα παιδιά και τα πάντρεψε αλλά όλα έμεναν μακριά. Από την κούραση και από την ταλαιπωρία αρρώστησε και δεν μπορούσε πια να δουλέψει. Και έπεσε στο κρεβάτι πολύ βαριά. Οι γείτονες δεν την έβλεπαν να πηγαίνει στην ξένη δουλειά και ανησύχησαν. Πήγε το πρωί μία γειτόνισσα για να δει τι είχε και δεν πήγε στη δουλειά και την βρήκε στο κρεβάτι πολύ άρρωστη.


—Έλα γειτόνισσα, να πας να φωνάξεις την πρώτη μου κόρη να έρθει, που την χρειάζομαι.
Πάει τότε η γειτόνισσα στην πρώτη κόρη και τις λέει να πάει στην μάνα της που είναι πολύ άρρωστη. Εκείνη δεν δέχτηκε να πάει γιατί έπλενε και είχε τα ρούχα μέσα στη σκάφη.
 -Δεν μπορώ να πάω να την δω γιατί πλένω.

Όταν πήγε η γειτόνισσα και της είπε ότι, η κόρη σου δεν μπορεί να έρθει γιατί έχει τα ρούχα μέσα στην σκάφη και πλένει, η άρρωστη μάνα αναστέναξε, δάκρυσε και της είπε:
- Σου εύχομαι, κόρη μου, η σκάφη να γίνει το σπίτι σου και να το σέρνεις όπου πας στα όρη και στα βουνά, όλη σου τη ζωή. Από τότε η κόρη της έγινε χελώνα.

Τότε, έστειλε την γειτόνισσα στην δεύτερη κόρη. Και αυτή όμως βρήκε δικαιολογία ότι ύφαινε.
—  Δεν μπορώ να έρθω γιατί έχω στον αργαλειό το νήμα.  

Τότε πάλι η μάνα δάκρυσε και την καταράστηκε.   
—  Άντε κόρη μου, να υφαίνεις μέρα νύχτα και σταματημό να μην έχεις. Να σου χαλάνε οι άνθρωποι τα υφαντά και να σε κυνηγούν παντού.  
Κι από τότε έγινε η αράχνη.  
 

Μετά την έστειλε στον γιο της, μα κι εκείνος αρνήθηκε.  
-Πες της μάνας μου ότι, δεν μπορώ να έρθω γιατί βάζω στα ξύλα καρφιά.

Τότε η μάνα αναστέναξε πάλι και του είπε:   
—Να έχεις την κατάρα μου και τα καρφιά να γίνουν αγκάθια στο σώμα σου και να γυρίζεις σαν την άδικη κατάρα.   Από τότε έγινε ο σκαντζόχοιρος.

 Τότε θυμήθηκε την μικρή της κόρη και η γειτόνισσα πήγε και σ’ αυτή. Όταν είδε την γειτόνισσα να πηγαίνει στο σπίτι της τόσο πρωί, απόρησε. —  Καλώς την, της είπε. Πώς είναι και ήρθες τέτοια ώρα;
Η  γειτόνισσα της είπε ότι την γύρευε η μάνα της, που είναι πολύ άρρωστη. Η κόρη της εκείνη τη στιγμή ζύμωνε  και είχε το ζυμάρι μέσα στην σκάφη. Παράτησε όμως το ζύμωμα κι όπως ήταν με   τη ζύμη στα χέρια έτρεξε στην μάνα της. Ούτε που ήθελε να πλυθεί, για πιο γρήγορα. 



Όταν την είδε η μάνα της, της λέει.
—  Γιατί κόρη μου είναι τα χέρια σου με τις ζύμες; 
—  Ζύμωνα μάνα και έτρεξα να δω τι έχεις. 
Τότε η μάνα της την αγκάλιασε, τη φίλησε και της λέει. 
—  Να έχεις την ευχή μου κόρη μου! Να πετάς από λουλούδι σε λουλούδι, να μαζεύεις το μέλι από τα λουλούδια, να φέρνεις την γλυκασιά. Να είσαι χρήσιμη στον κόσμο. Το ζυμάρι που είναι στα χέρια σου να γίνεται κερί, για τις εκκλησίες. Χωρίς εσένα και το κερί σου να μην μπορεί να λειτουργήσει ο παπάς.  
Έτσι έγινε η μέλισσα.   




Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Αχερόντεια 'Ατροπος

Στην τελευταία επιθεώρηση που έκανα βρήκα αυτό:
πρόκειται για μια αχερόντεια. Το πως κατάφερε να περάσει μέσα απο εδώ βέβαια, 
είναι ενα μυστήριο...

Η νυχτοπεταλούδα αυτή πήρε το όνομα της από το σχήμα που έχει στην ράχη της, το οποίο μοιάζει με νεκροκεφαλή.


Η λέξη αχερόντεια προέρχεται από το «άχος» που στην αρχαία σημαίνει θλίψη, και συγκεκριμένα τη θλίψη του θανάτου. Η Άτροπος πάλι, ήταν μια απο τις τρεις μοίρες. Οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Λάχεσις. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Η Άτροπος αντιπροσώπευε το παρελθόν· ότι περνάει είναι αμετάκλητο. Εξέφραζε το αναπόφευκτο, το μοιραίο, αλλά και το άτεγκτο, το δογματικό στη ζωή των ανθρώπων. Έκοβε το νήμα της ζωής των ανθρώπων με το τρομερό ψαλίδι της, ενώ η Κλωθώ γύριζε το νήμα της ζωής και η Λάχεση μετρούσε τη διάρκεια. (Εντυπωσιακό ε ;)

Αυτή η πεταλούδα λοιπόν προσελκύετε από την μυρωδιά του μελιού και εισβάλλει στην κυψέ-
λη για να κλέψει.
Οι μέλισσες συνήθως αντιλαμβάνονται την κλέφτρα (χωρίς εξεταστικές επιτροπές κ.λ.π.), την σκοτώνουν, ανοίγουν την κοιλιά της και παίρνουν τα κλεμμένα πίσω (εφόσον δεν τα φάγανε μαζί ...) 
Ευτυχώς στις περιοχές που έχω βάλει τα μελίσσια η ζημιά που προκαλούν ειναι αμελητέα, υπάρχουν όμως περιπτώσεις συναδέλφων που χάνουν μελίσσια από αυτές (κυρίως όσα είναι αδύνατα).
Το πρόβλημα μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί μικραίνοντας την είσοδο της κυψέλης π.χ. με ένα μεταλλικό πορτάκι.

Σίγουρα το έχετε δει: η μικρούλα αχερόντεια είναι βρε!




Και αυτό ίσως το έχετε δει και δεν ξέρατε τι είναι:




εδώ μέσα μεταμορφώνετε σε πεταλούδα...!